Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

Η παράταξη του "Καλλικράτη"


Το ΚΚΕ -μοναδικό απο τα κόμματα που εκπροσωπούνται στο Κοινοβούλιο- επέλεξε να χρησιμοποιήσει μια ενιαία ονομασία (Λαϊκή Συσπείρωση) για όλους τους συνδυασμούς με τους οποίους κατέρχεται σε Δήμους και Περιφέρειες. Μια επιλογή που έχει να κάνει με την ενιαία ταυτότητα - σηματοδότηση της παρουσίας του που επιδιώκει να προσδώσει σε αυτήν την εκλογική μάχη. Δεν είναι άστοχη επιλογή για τα κομματικά συμφέροντα του. Αντιθέτως μάλιστα πιστεύω ότι για τα δικά του κομματικά δεδομένα μπορεί και να αποδειχθεί επιτυχής αυτή η πρωτοβουλία της ηγεσίας του.

Το ίδιο πιστεύω -προφανώς, για άλλους λόγους- ότι θα έπρεπε να συμβεί και με τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που ανταποκρίθηκαν στον ένα ή στον άλλο βαθμό στην θεσμική πρόκληση του "Καλλικράτη". Η πρωτοβουλία για την συγκρότηση της παράταξης του "Καλλικράτη" θα έπρεπε να ανήκε δίχως άλλο σε πρωτοπόρες δυνάμεις και πρόσωπα της Αυτοδιοίκησης που υπερβαίνοντας τις τοπικές ιδιαιτερότητες και ιδιομορφίες θα έθεταν το πλαίσιο μιας κοινής προσέγγισης που θα είχε να κάνει με την αυτονομία του θεσμού, στην ενίσχυση της διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας και αυτάρκειας, στην προώθηση ενός αναπτυξιακού σχεδίου για την Περιφέρεια μέσα απο συνεργασίες και συμπραξεις.

Η συγκρότηση μιας παράταξης με αυτά τα χαρακτηριστικά θα είχε την δυνατότητα να δημιουργήσει τους όρους και τις προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση και την στήριξη απο την πλευρά της κοινωνίας και των φορέων της σε μεγάλες μεταρρυθμιστικές επιλογές. Μόνον έτσι μποορύν ν ασυγκροτηθούν και να λειτουργήσουν ιδιαίτερα στις μέρες μας οι τόσο αναγκαίες και απαραίτητες πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες.

Η παράταξη του "Καλλικράτη" ενδεχομένως να ήταν μια καίρια απάντηση στους "θρησκόληπτους" του Μνημονίου και να έθετε τις βάσεις για την μεγάλη παράταξη της Μεταρρύθμισης στην Ελλάδα.