Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

οι μισθοδοτουμενοι των διακινητων

Μην τρελαθουμε κιολας! Ας αφησει το παπαδαριο και οι μισθοδοτουμενοι του στην ησυχια της την Ορθοδοξια! Εκεινη και οι αγαθοι ποιμενες της ουτε ειχαν, ουτε εχουυν καμμια σχεση με κυπριακες offshore εταιρειες και διακινηση ρωσικης καταγωγης μαυρου χρηματος. Εχουν γνωσιν οι φυλακες!

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

Ο ψηφιακός ταξιτζής

Ο κ. Νίκος Δρανδάκης μαζί με άλλους 2 συνεργάτες του καθιέρωσαν πέρα από μια εφαρμογή –ψαχτήρι για ταξί στους δρόμους της Αθήνας μια νέα σχέση ανάμεσα στους επαγγελματίες και τους πελάτες.
__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ O κ. Νίκος Δρανδάκης ούτε «πιτσιρικάς» είναι, ούτε άγνωστος στην μικρή αλλά δυναμική σκηνή της ψηφιακής επιχειρηματικότητας. Παρ΄όλα αυτά κατάφερε να εκπλήξει (και πάλι) ευχάριστα όταν πέτυχε μέσα σε λίγους μήνες να καθιερώσει στην καθημερινή πρακτική αλλά και στη συνείδηση των Αθηναίων που χρησιμοποιούν τακτικά ταξί μια έξυπνη και εύχρηστη εφαρμογή. Η εφαρμογή ονομάζεται Taxibeat και από το περασμένο καλοκαίρι «παίζει» στα κινητά τελευταίας τεχνολογίας –είτε πρόκειται για iPhone, είτε για Android. Ο κ. Δρανδάκης – από τους άτυπους ηγέτες της εγχώριας blogσφαίρας στις αρχές της περασμένης δεκαετίας και επισκέπτης καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο όπου διδάσκει social media επικοινωνία στο Εργαστήρι Διαφήμισης και Επικοινωνίας- είναι και ο ίδιος ένας τακτικός, μάλλον καθημερινός, χρήστης των υπηρεσιών ταξί. Όπως λέει και ο ίδιος «η ιδέα για το Taxibeat ήρθε μέσα από το δικό μου ψάξιμο». Πως έγινε αυτό; Μάλλον, σχετικά απλά: Χρησιμοποιώντας ο ίδιος ταξί έψαχνε μέσα από εφαρμογές χαρτών στο κινητό του το σημείο προορισμού του και θέλησε να συνδέσει και να συνδυάσει τον προορισμό με το μέσο. Από την ιδέα φτάσαμε γρήγορα στην εφαρμογή. Όλα έγιναν μέσα στο 2011. Η ομάδα από τους 3 αρχικούς συνεργάτες – o κ. Δρανδάκης μαζί με τον παλαιό του φίλο και συνεργάτη, τον κ. Κωστή Σακκά και τον κ. Νίκο Δαμηλάκη που κατέφθασε εξ αρχής για βοήθεια- έφτασε αισίως τους 10, ένας αριθμός γύρω στους 25.000 Αθηναίους έχουν κατεβάσει την εφαρμογή και είναι σε θέση να την χρησιμοποιήσουν και πολύ σύντομα – μέσα στους επόμενους λίγους μήνες- ο στόλος του Taxibeat θα είναι ο μεγαλύτερος στην πόλη συγκριτικά με τις κοινοπραξίες των ραδιοταξί. Ηδη, 650 επαγγελματίες είναι καθημερινά συνδεδεμένοι και εξυπηρετούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα μέλη μιας ιδιότυπης αλλά πολύ πιστής και δυναμικής νέας κοινότητας. Κι αυτό για οι πελάτες –μερικές χιλιάδες κάθε μέρα- μπορούν με άκρατη ελευθερία αξιολογούν, να αποτιμούν και να βαθμολογούν τις υπηρεσίες και τα πρόσωπα. Αλλά, τι είναι και τι προσφέρει το Taxibeat; Η απάντηση δίνεται από τον κ. Δρανδάκη: «Είναι μια υπηρεσία για smartphones που έχει στόχο να αλλάξει τον τρόπο που μετακινούμαστε με ταξί στην πόλη. Η βασική του ιδέα είναι ότι ο κάτοχος ενός smartphone μπορεί με την εφαρμογή Taxibeat να εντοπίσει όλα τα κοντινά διαθέσιμα ταξί στο χάρτη, να καλέσει αυτό που επιλέγει, να το δει να πλησιάζει στο χάρτη, και μετά το τέλος της διαδρομής, να βαθμολογήσει τον οδηγό». Πόσοι όμως κάνουν χρήση αυτού του εξαιρετικά δελεαστικού δικαιώματος. Ο κ. Δρανδάκης εκτιμά ότι ένα ποσοστό 2/3 επι του συνόλου κάνει χρήση αυτού του δικαιώματος και γενικά, διατηρεί μια ζεστή και ενεργή σχέση με τα δρώμενα του Taxibeat το οποίο μετεξελίσσεται συν τω χρόνω σε μια ξεχωριστή και ιδιαίτερη αθηναϊκή εμπειρία που ξεπερνά το επίπεδο μιας παραδοσιακής σχέση συναλλαγής. Στο σημείο αυτό ο ίδιος κάνει μια χρήσιμη επισήμανση: Τα έσοδα της υπηρεσίας προέρχονται από τους επαγγελματίες ταξιτζήδες που έχουν αποδεχθεί την συμμετοχή τους και την λειτουργία τους στο πλαίσιο του Taxibeat. Με άλλα λόγια, έχουν αποδεχθεί και το δικαίωμα των πελατών τους να τους κρίνουν και να τους βαθμολογούν αλλά και την λειτουργία των ίδιων σε ένα πλαίσιο κανόνων που ευνοεί και να ενθαρρύνει τον ανταγωνισμό στην βάση ποιοτικών κριτηρίων! Η αρχική χρηματοδότηση ήρθε από το OpenFund –ένα χρήσιμο εργαλείο για την αρχική χρηματοδότηση καινοτομικών ιδεών από startup εταιρείες- που έχει ως βασικό υποστηρικτή και κύριο επενδυτή την Τράπεζα Πειραιώς. Η αρχική χρηματοδότηση του Taxibeat έφτασε το ποσό των 250χιλιάδων ευρώ και οι νέοι κύκλοι της χρηματοδότησης ανοίγουν τώρα ξανά δίνοντας στην ομάδα την δυνατότητα να σχεδιάζει την επέκταση των δραστηριοτήτων της. «Το Taxibeat μπορεί να ξεκίνησε στην Αθήνα», λέει ο κ. Δρανδάκης, «αλλά ήδη σκέφτεται να μεταφερθεί και σε άλλες πόλεις –σημανικές πόλεις- του εξωτερικού. Οι πρώτες ανακοινώσεις για την επέκταση μας θα γίνουν μέσα στους πρώτους μήνες του 2012». Το γεγονός –το θετικό γενονός- ότι η ιδέα του κ. Δρανδάκη βρήκε διέξοδο σε πηγή χρηματοδότησης πέραν όλων των άλλων πρέπει και να σχετίζεται με τον «πρότερο βίο» του στην αγορά. Ο ίδιος διαθέτει σημαντική προϊστορία ως προγραμματιστής εφαρμογών web. Στα τέλη της δεκαετίας του '90 δημιούργησε την πρώτη του Internet Startup με όνομα Suppline εστιασμένη στο χώρο των B2B συναλλαγών. Στην πορεία εργάστηκε σε εταιρείες ηλεκτρονιού επιχειρείν σε θέσεις marketing και business development. Ξεκίνησε το blogging το 2004 και στα τέλη του 2006 δημιούργησε με τους συνεργάτες του το sync.gr, τον μεγαλύτερο μέχρι σήμερα aggregator των Ελληνικών blogs και podcasts με περισσότερα από 50.000 blogs καταγεγραμμένα και 30.000 ενεργά μέλη. Σήμερα, ασχολείται αποκλειστικά με το Taxibeat και είναι περήφανος για την γρήγορη επιτυχία του. ____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ Το Taxibeat με δύο λόγια ____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________Η εφαρμογή λειτουργεί στα κινητά τηλέφωνα τύπου iPhone και Android και είναι εξαιρετικά απλή για όποιον χρησιμοποιεί τέτοιες συσκευές. Όταν την ανοίγει κάποιος εντοπίζει τη θέση του και του εμφανίζει όλους τους διαθέσιμους οδηγούς του στόλου μας που βρίσκονται σε ακτίνα περίπου 2 χιλιομέτρων από το σημείο του. Ο πελάτης μπορεί να δει αρκετές πληροφορίες για κάθε οδηγό (όνομα, φωτογραφία, μοντέλο αυτοκινήτου, απόσταση), και κυρίως τη βαθμολογία που του έχουν βάλει οι προηγούμενοι πελάτες. Με τα στοιχεία αυτά αποφασίζει ο ίδιος ποιόν οδηγό θα καλέσει με ένα άγγιγμα επάνω του. Δεν πρόκειται για τηλεφωνική κλήση, όλα γίνονται επάνω στην οθόνη του κινητού. Το σημαντικότερο είναι ότι η υπηρεσία είναι απολύτως δωρεάν για τους πελάτες των ταξί, οι οποίοι δεν πληρώνουν απολύτως τίποτα εκτός από ό,τι γράψει το ταξίμετρο κατά τη διαδρομή. Η αξιολόγηση είναι αμφίδρομη: και οι οδηγοί έχουν τη δυνατότητα να αξιολογήσουν τον πελάτη, και η αξιολόγηση αυτή είναι διαθέσιμη στους επόμενους οδηγούς που θα λάβουν κλήση από τον πελάτη. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο οι αγορές γίνονται καλύτερες. Η μετάδοση της εμπειρίας που έχει κάποιος από μία συναλλαγή σε άλλους, κάνει μια αγορά πιο αποτελεσματική. Οι καλύτεροι επαγγελματίες παίρνουν το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς, οι πελάτες είναι περισσότερο ευχαριστημένοι, και ο κλάδος μπαίνει σε φάση ανάπτυξης καθώς ενισχύεται το αίσθημα της εμπιστοσύνης - απαραίτητο συστατικό για την ανάπτυξη μιας αγοράς ή μιας επιχείρησης.

Τα ψηφιακά «δώρα» των έξυπνων κινητών.

Μια ομάδα 6 νέων Ελλήνων που αναστάτωσε με τις ιδέες της την Silicon Valley αλλά προτιμά να ζει και να δουλεύει στο Γκάζι. _______________________________________________________________________________________________________ Δεν είναι λίγοι οι φίλοι και οι γνωστοί του «μικρού» Γιώργου Σπανουδάκη – τον περασμένο Σεπτέμβριο έκλεισε τα 27- που του αποδίδουν τον χαρακτηρισμό “serial entrepreneur”- «κατά συρροήν επιχειρηματίας», στα ελληνικά για να μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό… O ίδιος μάλλον τον αποδέχεται κρυφογελώντας ικανοποιημένος. Άλλωστε, ο χαρακτηρισμός του «κατά συρροή επιχειρήματία» φιγουράρει ως σχόλιο κάτω από φωτογραφία του στο facebook –ένα από τα «δεύτερα σπίτια» του Γιώργου και της παρέας του που έχουν βαλθεί εδώ και λίγα χρόνια να συνδέσουν δημιουργικά και αποδοτικά (για εκείνους και τις τσέπες των επενδυτών τους) τις νέες μορφές ψηφιακής επικοινωνίας και ψυχαγωγίας με την επιχειρηματικότητα που δεν γνωρίζει, ούτε και αποδέχεται σύνορα και πατρίδες. Η τελευταία επισήμανση δεν αφορά και ούτε έχει να κάνει με ιδεολογικές τοποθετήσεις αλλά με τις νέες πραγματικότητες των καιρών μας. Ο κ. Γιώργος Σπανουδάκης – με σπουδές στην Επιστήμη των Υπολογιστών από το Πανεπιστήμιο Κρήτης- είναι επικεφαλής, με την ιδιότητα του προέδρου, μιας νεοσύστατης εταιρείας της gipht.me που έχει την έδρα της στο Sunnyvale της Καλιφόρνια στην ανατολική ακτή των ΗΠΑ αλλά την «δημιουργική της φωλιά» στο «φτωχικό» πολυπολιτισμικό Γκάζι – δίπλα στις γραμμές του τραίνου. Επιπλέον, μιας εταιρείας που ιδρύθηκε μόλις το 2011 από 6 Ελληνες –φίλοι και συνεργάτες οι περισσότεροι από τα παλιά- που βρήκαν χρηματοδότηση ή αν προτιμάτε, ένα αρχικό κεφάλαιο για να ζεστάνουν τις μηχανές τους- από την διεθνή αγορά. Το αρχικό κεφάλαιο που παρά τις προσπάθειες τους δεν βρέθηκε στην ελληνική αγορά και η παρέα αναγκάσθηκε να «μεταναστεύσει» στην εύφορη κοιλάδα της Καλιφόρνια προκειμένου να διεκδικήσει εκείνο που θεωρούσε ότι της ανήκε από μια πελώρια πίττα κεφαλαίων που κατευθύνονται σε νεοσύστατες εταιρείες με δυναμικούς νεαρούς δημιουργούς από όλο τον κόσμο. Πιο συγκεκριμένα, η εταιρεία και η βασική της εφαρμογή κατάφερε να βρεί τα πρώτα 350 χιλιάδες δολάρια από τρεις πηγές: α)Έναν Αμερικανό επενδυτή που έχει την έδρα του στην Silicon Valley, β)την i-Free, έναν ρώσικο όμιλο ο οποίος είναι ηγέτης στον χώρο των mobile devices στην αγορά της χώρα του και γ) την Cherubic, το επενδυτικό όχημα ενός Αμερικανο-Ταϊβανέζου super-Angel επενδυτή ο οποίος έχει μεγάλη εμπειρία σε επιτυχημένες εταιρείες mobile στην Κίνα. Στο σημείο αυτό, μια μικρή παρένθεση: Για την ιστορία του πράγματος, Angel και super-Angel ονομάζονται εκείνοι οι επενδυτές, είτε είναι ιδιώτες, είτε θεσμικοί επενδυτές που εξειδικεύονται στις αρχικές χρηματοδοτήσεις start up εταιρειών. Με άλλα λόγια, είναι οι επενδυτές που προπορεύονται τρόπον τινά των ventures capital. Όπως λέει ο κ. Σπανουδάκης, «η εταιρεία είναι σπασμένη στα δύο. Η βιτρίνα του business βρίσκεται στην καλιφορνέζικη Sunnyvale και η παραγωγή στο Γκάζι». Αλλά, δεν είναι μόνο αυτό. Ο πρόεδρος της νεοσύστατης εταιρείας με τις αμερικανικές προδιαγραφές και τις διεθνείς αναφορές όπως διαβάζουμε σε μια δημοσίευση στο facebook «έχει δημιουργήσει ορισμένες από τις πιο εθιστικές social εφαρμογές απολαμβάνοντας παγκόσμια επιτυχία και αναγνώριση. Ο συνολικός αριθμός των χρηστών που έχουν εγκαταστήσει παιχνίδια πάνω στα οποία έχει εργαστεί φθάνει τα 30 εκατομμύρια!». Επαναλαμβάνω απλώς το νούμερο: 30 εκατομμύρια χρήστες – χρήστες στη μικρή Ελλάδα αλλά και σε όλο τον κόσμο. Εκατομμύρια χρήστες παιχνιδιών σήμερα, εκατομμύρια καταναλωτές προϊόντων και υπηρεσιών αύριο. Αυτή είναι και η θεμελιωμένη προσδοκία των επενδυτών αλλά και η πραγματική προστιθέμενη αξία της εταιρείας της «παρέας του Γιώργου». Ο ίδιος δεν αποδέχεται ότι είναι κάτι παραπάνω από τους άλλους φίλους, συνεργάτες και συνεταίρους αλλά «ένας από την ομάδα». Εκτός από τον κ. Γιώργο Σπανουδάκη στην ομάδα των συνιδρυτών συμμετέχουν οι : Eric Parks, Τάσος Νούσης, Δήμητρης Χασαπάκης, Παναγιώτης Χατζηδάκης και Απόστολος Χρονάκης.-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Η ιδέα και η εφαρμογή ______________________________________________________________________________________________________Αντικείμενο της εταιρείας είναι η δημιουργία μιας καινοτόμας πλατφόρμας επικοινωνίας μέσω επαυξημένων (enhanced) μηνυμάτων και διαδραστικών εμπειριών από smartphone σε smartphone, καθώς και του διαδραστικού αυτού περιεχομένου. Μέσω του gipht.me οι χρήστες ανταλλάσσουν έξυπνο, έτοιμο περιεχόμενο το οποίο επιλέγουν από μία τεράστια βιβλιοθήκη και το οποίο μπορούν να προσωποποιήσουν. Τα προσχεδιασμένα αυτά μηνύματα -giphts- εκμεταλλεύονται στο μέγιστο βαθμό όλες τις διαδραστικές δυνατότητες που προσφέρουν τα σύγχρονα smartphones. Το gipht.me προσφέρει μια πληθώρα εμπειριών στους χρήστες: διαδραστικές κάρτες, μηνύματα με εποχικό περιεχόμενο (Χριστούγεννα, Πάσχα, Αγίου Βαλεντίνου), ενθύμια στιγμών, κουπόνια, προσφορές, geo-located δώρα, virtual αντικείμενα, αντικείμενα επαυξημένης πραγματικότητας (augmented reality giphts) και άλλα. Τα περισσότερα δώρα μπορούν να προσωποποιηθούν από τους χρήστες. Για παράδειγμα, ένας χρήστης στέλνει ένα δώρο με μία τούρτα γενεθλίων σε κάποιο φίλο του. Το gipht αυτό είναι διαδραστικό καθώς ο παραλήπτης μπορεί να φυσήξει μέσα από το μικρόφωνο και να σβήσει τα κεριά της τούρτας. Ο αποστολέας, εκτός από το μήνυμά του - που πάντα υπάρχει ως συνοδευτική κάρτα- μετά το gipht μπορεί να προσωποποιήσει το δώρο επιλέγοντας πόσα κεριά θα μπουν καθώς και το όνομά του παραλήπτη επάνω στην τούρτα. ____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________Τα επόμενα βήματα ______________________________________________________________________________________________________
Το gipht.me λανσάρει μέσα στις επόμενες ημέρες σε iPhone και λίγες εβδομάδες αργότερα και σε Android συσκευές. Η εμπειρία είναι cross platform, δηλαδή κάποιος χρήστης ο οποίος έχει μία Android συσκευή θα μπορέσει να στείλει και σε κάποιον που έχει iPhone. Μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2012 θα υπάρξουν εκδόσεις του gipht.me για Windows Mobile και Bada. Επιπλέον θα δοθεί API -εργαλεία- ώστε να μπορούν τρίτοι να κατασκευάζουν giphts για την πλατφόρμα.

Ενας ψηφιακός περιηγητής που ονομάζεται Historious.

Το φιλόδοξο εγχείρημα μιας παρέας 4 φίλων που σκοπεύουν να ανατρέψουν τα δεδομένα στην αγορά του θεματικού ιστορικού-πολιτιστικού τουρισμού. ______________________________________________________________________________________________________
Ο κ. Θάνος Μακρής είναι μόλις 27 ετών και έχει προλάβει όχι μόνο να ολοκληρώσει ένα δύσκολο και απαιτητικό κύκλο σπουδών – με μεταπτυχιακό στο Βασιλικό Ινστιτούτο της Τεχνολογίας (ΚΤΗ) στην σουηδική πρωτεύουσα- , να έχει αποκτήσει πολλαπλές επαγγελματικές εμπειρίες –κατά κύριο λόγο στο εξωτερικό- αλλά και να βρίσκεται με άλλους τρείς φίλους του και συνεργάτες πίσω από την δημιουργία ενός «εργαλείου» που θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως ο ψηφιακός περιηγητής των καιρών μας. Το όνομα, Historious. Ένα «εργαλείο» -μια εφαρμογή, αν προτιμάτε- που βρίσκεται και λειτουργεί σε «κινητά» Adroid και το οποίο έχει όλες εκείνες τις προϋποθέσεις για να αλλάξει τα δεδομένα στην διεθνή αγορά του πολιτιστικού-ιστορικού τουρισμού. Το Historious έχει ήδη ξεκινήσει την διεθνή του καριέρα καθώς οι περισσότεροι από τους χρήστες του προέρχονται από φανατικούς των ταξιδιών και της περιήγησης σε ιστορικά τόπους και μνημεία-σύμβολα του παγκόσμιου πολιτισμού από την αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Άλλωστε, η διεθνής καριέρα του Historuous πέραν όλων των άλλων στηρίζεται σε βάσιμες προσδοκίες για μελλοντική προστιθέμενη αξία ενός «καθαρά εξαγώγιμου προϊόντος» με ελληνικά χαρακτηριστικά. Αλλά, πως λειτουργεί αυτή η εφαρμογή; Και πολύ περισσότερο, τι παραπάνω προσφέρει τόσο στους χρήστες όσο και στην «βιομηχανία του τουρισμού» (έστω και σε αυτόν τον εξειδικευμένο θεματικό τουριστικό τομέα) και την τοπική/περιφερειακή οικονομία; Aς πάρουμε ένα παράδειγμα. Ένας «εγγράμματος» τουρίστας που αποφασίζει μετά την επίσκεψη του στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης να συνεχίσει στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου και να φθάσει στην περιοχή του αρχαιολογικού χώρου του Κεραμικού δεν θα χρειάζεται πλέον τον κλασσικό έντυπο χάρτη αλλά μια έξυπνη συσκευή κινητής επικοινωνίας τελευταίας γενιάς, είτε πρόκειται για smartphone, είτε για ταμπλέτα. Σε όποιο μνημείο αυτής της διαδρομής θα θελήσει να σταθεί θα μπορεί να έχει όποια σχετική πληροφορία θελήσει για το μνημείο και την ιστορία τους. Αρκεί να χρησιμοποιήσει το «κινητό» του και να ανοίξει την εφαρμογή Historious. Η εφαρμογή εντοπίζει τη θέση του μέσω gps και δίχως άλλες διαδικασίες θα μπορεί να προβάλλει όλες τις αναγκαίες και απαραίτητες πληροφορίες. Επιπλέον, η εφαρμογή –και εδώ βρίσκεται η προστιθέμενη αξία της- μπορεί να παρέχει ένα πλήθος πληροφοριών που δεν σχετίζεται με το ίδιο το μνημείο αλλά με το ευρύτερο πολιτιστικό και τουριστικό περιβάλλον: Από ένα μικρό φιλικό σε «εγγράμματους» τουρίστες ξενοδοχείο ή εστιατόριο ή το πωλητήριο ενός μουσείου. Ο ίδιος ο κ. Θάνος Μακρής – συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας iMellon- δεν διεκδικεί την πατρότητα της ιδέας, επιμένοντας –και σωστά- να προβάλλει το στοιχείο της ομαδικής δουλειάς αλλά το αίσθημα της συλλογικότητας –ένα συγκριτικό πλεονέκτημα για τις start up εταιρείες. Ο 27χρονος κ. Μακρής –γεννήθηκε στην Τρίπολη το 1984- δεν είναι ο κλασσικός τύπος του επιχειρηματία του ψηφιακού boom αλλά ένας συνεπής εργάτης της ψηφιακής εποχής με ανοικτούς ορίζοντες στο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον- ένας από τους 4 φίλους και συνεργάτες που ίδρυσαν και συμμετέχουν στην ίδρυση της εταιρείας στην οποία ανήκει και η εφαρμογή Historious. Η σχέση τους αλλά και η απαρχή των σημερινών δραστηριοτήτων τους πηγαίνει πίσω στα φοιτητικά χρόνια όπου οι διαδρομές τους συννατιώνται: Οι δύο από τους τέσσερις – o κ. Θάνος Μακρής αλλά και ο κ. Χρήστος Παπαζαφειρόπουλος- είναι απόφοιτοι της ίδιας σχολής στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και ολοκληρώνουν το μεταπτυχιακό τους στο Βασιλικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Στοκχόλμης έχοντας και παρόμοιες ερευνητικές και επαγγελματικές εμπειρίες λίγο μετά στα ίδια μέρη. Ο κ. Βαγγέλης Ρέκας –που ασχολείται με το marketing στην κοινή εταιρεία- μπορεί να έχει σπουδάσει στο γειτονικό Πανεπιστήμιο της Πάτρας αλλά κατάγεται και εκείνος από την Τρίπολη, ενώ ο τέταρτος της ομάδας των συνεταίρων – ο κ. Δημήτρης Μακρής- που δεν έχει μια απλή σχέση συνωνυμίας με τον κ. Θανάση Μακρή έχει και εκείνος τελειώσει το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Επιπλέον, και οι «4» παράτησαν το διδακτορικό τους για να αφοσιωθούν στην start-up εταιρεία τους και να «τρέξουν» το Historious , που χρειάζεται φροντίδα και κυρίως χρηματοδότηση! Αλλά, ας επιστρέψουμε στην εφαρμογή που είναι διαθέσιμη προς το παρόν για κινητά του περιβάλλοντος Android. Ο κ. Μακρής και οι συνεταίροι της start up εταιρείας πιστεύουν πως «η επιλογή του Android είναι καθαρά στρατηγική κίνηση. Όλες οι διεθνείς έρευνες δείχνουν πως υποστηρίζεται από τους περισσότερους μεγάλους κατασκευαστές και μέχρι τον Ιούνιο του 2012 θα έχει ξεπεράσει παγκόσμια το iOS σε χρήστες». Σκοπός τους, πάντως, είναι να κάνουν διαθέσιμη την εφαρμογή στο προσεχές μέλλον σε όλα τα δημοφιλή λειτουργικά συστήματα όπως αυτό της Apple, τα Windows Mobile αλλά και το BlackBerry OS. Όσοι δοκιμάσουν να κατεβάσουν την εφαρμογή Historious θα διαπιστώσουν πως αυτή τη στιγμή καλύπτει διεξοδικά την περιοχή της Αθήνας και όλο τον διαθέσιμο «πλούτο» της ελληνικής πρωτεύουσας – μνημεία, μουσεία, αρχαιολογικοί χώροι. Επιπλέον, ο χρήστης έχει στην διάθεση του πληροφορίες για πως μπορεί κανείς να μεταβεί στην τοποθεσία που τον ενδιαφέρει, είτε με τα πόδια είτε με το αυτοκίνητο, ενώ προβάλλονται και χρηστικές πληροφορίες για τα πλησιέστερα καφέ, εστιατόρια και ξενοδοχεία. Με άλλα λόγια, η εφαρμογή συμπληρώνει και ολοκληρώνει την ταξιδιωτική εμπειρία του χρήστη. Και αυτό το στοιχείο διαμορφώνει τόσο την οικονομική διάσταση της εφαρμογής όσο και την προστιθέμενη αξία της επένδυσης της στην αναδυόμενη ψηφιακή οικονομία του θεματικού πολιτιστικού τουρισμού! Στόχος της ομάδας είναι να επεκτείνει μακροπρόθεσμα τις υπηρεσίες του application σε όλο τον κόσμο παρέχοντας πληροφορίες για κάθε πιθανό προορισμό. Η βασική έκδοση του προγράμματος θα παραμείνει δωρεάν και τα έσοδα θα έρχονται από μία premium έκδοση με έξτρα χαρακτηριστικά. Εν τέλει, το εγχείρημα του κ. Μακρή και γενικότερα της ομάδας των «4» μπορεί να είναι δύσκολο και φιλόδοξο αλλά αξίζει και της προσοχής, της στήριξης και της χρηματοδότησης. Και αυτό γιατί έχει το όραμα να αξιοποιήσει το ελληνικό συγκριτικό πλεονέκτημα –συσσωρευμένος ιστορικός και πολιτιστικός πλούτος- μέσα από μια διαφοροποίηση του τρόπου που λειτουργεί ο σύγχρονος τουρίστας – περιηγητής.

Θάρρος και εξωστρέφεια!

Τρεις εκπρόσωποι του νέου κύματος της νεανικής επιχειρηματικότητας στην χώρα μας ανοίγουν τα χαρτιά τους και μοιράζονται μαζί μας τις σκέψεις τους για το μέλλον. ______________________________________________________________________________________________________ Ο κ. Φάνης Κουτουβέλης είναι μόλις 26 χρονών. Η κυρία Μαρία Βλάχου εισήλθε μόλις στην ηλικία των «30» και ο μεγαλύτερος της παρέας, ο κ. Βασίλης Νικολόπουλος –στα 36 του χρόνια- μοιάζει ήδη παλαίμαχος! Οι τρείς τους είναι εκπρόσωποι της nouvelle vague της εγχώριας νεανικής επιχειρηματικότητας η οποία χαρακτηρίζεται από ένα δίπτυχο: Θάρρος και εξωστρέφεια! Αλλά, γιατί «θάρρος και εξωστρέφεια»; Η απάντηση είναι εύκολη: Θάρρος γιατί κανείς από τους τρείς δεν φοβήθηκε το επόμενο βήμα. Εξωστρέφεια γιατί κανείς από τους τρείς δεν προτίμησε την ασφάλεια των συνόρων (των όποιων συνόρων…). Η nouvele vague της νεανικής επιχειρηματικότητας στην χώρα μας δεν αποτελείται από τους τρείς προαναφερόμενους. Οι τρείς είναι σήμερα …χίλιοι δεκατρείς και πιθανότατα και πολύ παραπάνω – έχουν περάσει από τις αίθουσες των ελληνικών πανεπιστημίων, έχουν βιώσει την γραφειοκρατία, έχουν βρεθεί μπροστά από κλειστές πόρτες, έχουν θυμώσει αλλά δεν σκέφτηκαν ούτε μια στιγμή να προσχωρήσουν στα συγκυριακά στρατόπεδα των εν γένει «αγανακτισμένων». Αντίθετα, κόντρα στις καθημερινές συνέπειες της γενικευμένης κρίσης συνεχίζουν να αγωνίζονται , δεν χάνουν την αισιοδοξία τους, επιστρατεύουν δυνάμεις και χτίζουν ψηφίδα προς ψηφίδα το pulse των ονείρων τους. Το Βusiness Stories συνάντησε και τους «3» και μίλησε μαζί τους για τις σπουδές και τις ιδέες τους, για τις δραστηριότητες τους, για τις δυνατότητες χρηματοδότησης, για την παρουσία τους εκτός της ελληνικής επικράτειας. - Ο κ. Βασίλης Νικολόπουλος είναι επικεφαλής μιας start –up εταιρείας – Intelen, το όνομα της- που συνδυάζει τις νέες web2.0 διαδικτυακές τεχνολογίες των κοινωνικών δικτύων με την ψηφιακή μέτρηση, διαχείριση και εξοικονόμηση της ηλεκτρικής ενέργειας. Η εταιρεία έχει ήδη εξασφαλίσει μια θέση στην λίστα με τις πιο emerging εταιρείας από όλο τον κόσμο και έχει καταφέρει να συγκεντρώσει το ποσό των 250 χιλιάδων δολαρίων από εξειδικευμένους φορείς στο πρώιμο στάδιο της επένδυσης με καταγωγή και δράση στις ΗΠΑ. - Η κ. Μαρία Βλάχου που βραβεύτηκε πρόσφατα με το «Βραβείο Στέλιος Χατζηιωάννου – Επιχειρηματικό Ξεκίνημα της Χρονιάς 2011» πριν ασχοληθεί με τα σαλιγκάρια είχε μια ενδιαφέρουσα πορεία σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια ως λέκτορας πορτογαλικής και ιταλικής γλώσσας, ενώ υπήρξε και διευθύντρια σπουδών ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο Οικονομικών της Σμύρνης, στην άλλη πλευρά του Αιγαίου. - Τέλος, ο βενιαμίν της παρέας, ο κ. Φάνης Κουτουβέλης με άλλους δύο συνεταίρους πήρε σβάρνα τα περίπτερα και τa μαγαζάκι των ψιλικών κ.α στις γειτονιές πουλώντας ένα εύχρηστο και ανταγωνιστικό σε κόστος λογισμικό διαχείρισης. Ταυτόχρονα, έστησε εκ του μηδενός και μια υπηρεσία ψηφιακής διαφήμισης για τις ανάγκες των εταιρειών που προμηθεύουν με τα προϊόντα τους τα περίπτερα.
______________________________________________________________________________________________________Βασίλης Νικολόπουλος 1.Βιογραφικό… Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Τελείωσα την Γαλλική Λεόντειο Σχολή και μετά από 4 χρόνια αποφοίτησα πρώτος ως αριστούχος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός από την Πολυτεχνική σχολή του Πανεπιστημίου Dundee στην Σκωτία, με αρκετά βραβεία και υποτροφίες για μεταπτυχιακά στο Cambridge και το ΜΙΤ. Αποφάσισα να μείνω στην Ευρώπη τελικά και εν συνεχεία έκανα μεταπτυχιακά στο Imperial college του Λονδινου, στο LSE και μετά την Γαλλική classe preparatoire μπήκα στην Ecole polytechnique στο Παρίσι όπου αποφοίτησα με ειδίκευση σε εφαρμοσμένα Μαθηματικά και θεωρητική Πληροφορική. Από το 2004 είμαι στους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς και Μηχ. Η/Υ του ΕΜΠ όπου ολοκλήρωσα το Διδακτορικό μου στην Διαχείριση Γνώσης και στην Ενεργειακή Πληροφορική. Έχω δουλέψει στον ιδιωτικό τομέα ως σύμβουλος σε διαχείριση έργων και σε θέματα καινοτομίας και διαχείρισης start-up εταιριών. Από το 2006 ασχολούμαι ερευνητικά με την Intelen και από το 2010 και επιχειρηματικά και παράλληλα σαν σύμβουλος σε θέματα καινοτομίας και επιχειρηματικότητας. 2. Η ιδέα... Η ιδέα μου ήρθε κατά την διάρκεια του διδακτορικού μου, καθώς η Intelen αποτελεί ένα κλασσικό Πανεπιστημιακό start-up, ίσως το μοναδικό στον χώρο της Ενεργειακής Πληροφορικής που ακουμπάει θέματα του smart metering και των ευφυών δικτύων και το αντικείμενο των υπηρεσιών του είναι το ερευνητικό μου αντικείμενο. Η start-up εταιρία έχει διακριθεί σε πλήθος διαγωνισμών καινοτομίας και αποτελεί επίσημα (βραβεία Red herring global 2010 και Launch Silicon Valley 2011) μία από τις 100 ανερχόμενες start-ups παγκοσμίως. 3. Αντικείμενο Δραστηριότητας... Η βασική μας εφαρμογή και υπηρεσία, είναι η χρήση των νέων Web 2.0 διαδικτυακών τεχνολογιών των κοινωνικών δικτύων και του λεγόμενου “game mechanics” για την ψηφιακή μέτρηση, διαχείριση και εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας, βάσει αλλαγής ενεργειακής συμπεριφοράς και διαφόρων παρεμβατικών ενεργειών (διαχείριση ζήτησης). Η εφαρμογή και οι υπηρεσίες απευθύνονται πρωτίστως σε επιχειρήσεις και εταιρίες που θέλουν να διαχειριστούν αποτελεσματικά και σε πραγματικό χρόνο το ενεργειακό τους κόστος (να το αναλύσουν, να το κατανοήσουν, να το συγκρίνουν) και στην βιομηχανία. Σύντομα, θα ανακοινώσουμε και υπηρεσίες για τους οικιακούς καταναλωτές, για την αύξηση της ενεργειακής τους ευαισθητοποίησης, με σκοπό την ορθολογική χρήση ενέργειας και την εξοικονόμηση, με την χρήση κοινωνικών δικτύων και social games. 4. Προοπτικές… Η διαδικασία της χρηματοδότησης άρχισε πριν από περίπου 10 μήνες, μετά το πρώτο ανεπίσημο ταξίδι μας στην California και την Silicon Valley. Μετά τις πρώτες επαφές και σε συνέχεια των βραβείων καινοτομίας που κερδίσαμε στο Los Angeles (Red herring global 100 ως μία από τις ταχύτερα εξελισσόμενες start-ups στον κόσμο) υπήρξε έντονο ενδιαφέρον αρκετών Angels και VCs επενδυτών. Το επόμενο στάδιο από τις παρουσιάσεις και τις διερευνητικές επαφές ήταν το due diligence το οποίο κράτησε περίπου 7 μήνες και αφορούσε ελέγχους επί ελέγχων, γνωριμία με όλη την ομάδα και τον τρόπο που δουλεύει κάτω από διάφορες συνθήκες, ανάλυση στρατηγικής και ασφαλώς οικονομικά μοντέλα για cash flow positive point και expansion plans. Οι τελικές διαπραγματεύσεις, μέχρι τη συμφωνία με τους επενδυτές κράτησαν περίπου 1 μήνα και οδήγησαν στην χρηματοδότηση με το ποσό των 250.000 δολάρια. Το επόμενο βήμα είναι το λεγόμενο Round A. Θα είμαστε έτοιμοι μετά το καλοκαίρι, βάσει και της στρατηγικής μας και των milestones που έχουμε θέσει, να αρχίσουμε το 2o due diligence και τις διαπραγματεύσεις με επικεφαλής και διαχειριστές Ventures Capital, Cs, fund managers και όχι μόνο… ____________________________________________________________________________________________________ Μαρία Βλάχου 1.Bιογραφικό Γεννήθηκα πριν από 31 χρόνια στο Μαρούσι Αττικής, αλλά μεγάλωσα στην Κόρινθο. Σπούδασα Ξένες Γλώσσες και Φιλολογία (Αγγλική και Γερμανική Φιλολογία) στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης στην Ιταλία. Ακολούθησα μεταπτυχιακές σπουδές στην Πορτογαλική διδασκαλία στο Πανεπιστήμιο του Πόρτο και Μίνιου Μπράγκα στην Πορτογαλία και είμαι υποψήφια Διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας. Μιλάω 9 γλώσσες από τις οποίες για τις 7 διαθέτω άδεια διδασκαλίας. Έχω διατελέσει λέκτορας Πορτογαλικής και Ιταλικής γλώσσας σε πανεπιστήμια της Ευρώπης, ενώ υπήρξα διευθύντρια σπουδών ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο Οικονομικών της Σμύρνης στην Τουρκία. Εργάστηκα στις Βρυξέλλες ως μεταφράστρια της Ευρωπαϊκής και Οικονομικής Επιτροπής. Από το 2008 είμαι υπεύθυνη για τις πωλήσεις (Sales & Marketing) της εταιρίας Fereikos - Helix. 2.Η Ιδέα … Το 2011 ξεκίνησα μια νέα σειρά τυποποιημένων προϊόντων σαλιγκαριών με την επωνυμία “Φερέοικος Γεύσεις” η οποία βραβεύθηκε για την συσκευασία της. 3.Αντικείμενο δραστηριότητας… Η Fereikos-Helix, είναι μια εταιρία με έδρα την Κόρινθο και ασχολείται με τη δημιουργία ανοιχτών σαλιγκαροτροφικών μονάδων ολοκληρωμένου βιολογικού κύκλου. Στην εταιρεία είμαι μαζί με την αδελφή μου, Παναγιώτα Βλάχου. Η εταιρία ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στην Ελλάδα, στα τέλη του 2007. Τον Ιανουάριο του 2008, υπόγραψε το συμβόλαιο αποκλειστικής αντιπροσωπείας για όλη την Ελλάδα με το Διεθνές Ινστιτούτο Σαλιγκαροτροφίας που εδρεύει στην Ιταλία. Το 2009 η εταιρία βραβεύτηκε με το «Χρυσό Σαλιγκάρι» ως η καλύτερη εταιρία στον κόσμο από το Διεθνές Ινστιτούτο Σαλιγκαροτροφίας και το 2011 έλαβε το Διεθνές Βραβείο Σαλιγκαροτροφίας για το συνολικό της έργο. Η εταιρία παρέχει έλεγχο βιωσιμότητας των εκτροφείων, τεχνογνωσία και παρακολούθηση των μονάδων με τακτικούς ελέγχους από εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, πλήρες πρόγραμμα εργασιών προς τους εκτροφείς και την αγορά του τελικού προϊόντος κατόπιν συμβολαίου. Η επιχείρηση παρουσιάζει αύξηση στον αριθμό μονάδων από 70 σε 154 το τελευταίο χρόνο δημιουργώντας έτσι πάνω από 200 νέες θέσεις εργασίας. 4.Προοπτικές Η Fereikos – Helix, εκτός από την εμπορία φρέσκων σαλιγκαριών έχει δημιουργήσει επίσης μια σειρά τυποποιημένων προϊόντων, την «Φερέοικος Γεύσεις» (www.fereikos-gefsis.com), ένα καλό όχημα για περαιτέρω ανάπτυξη. Η μεγάλη ζήτηση σαλιγκαριών – και δη στην Ελλάδα- οφείλεται στους εξής παράγοντες : - Καινοτόμος και επικερδής εναλλακτική επιχειρηματική δραστηριότητα. - Αντικαθιστά παραδοσιακές καλλιέργειες και δίνει νέα διάσταση στη γεωργική εκμετάλλευση και επιχειρηματικότητα. - Κατά τα τελευταία 20 χρόνια οι τιμές σημειώνουν ετήσια αύξηση της τάξης του 2-3%. - Συμβολαιακή καλλιέργεια (αγορά τελικού προϊόντος από παραγωγούς). - Από το σύνολο της παγκόσμιας παραγωγής σαλιγκαριών το 25% προορίζεται για την βιομηχανία τροφίμων ενώ το υπόλοιπο 75% κατευθύνεται στη βιομηχανία φαρμάκων και καλλυντικών. - Η παγκόσμια αγορά των σαλιγκαριών που χρησιμοποιούνται στη Βιομηχανία Τροφίμων υπολογίζεται ότι ξεπερνά σε μέγεθος τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Σύμφωνα με σχετικές μελέτες η παγκόσμια προσφορά για σαλιγκάρια καλύπτει απλώς το 10% της παγκόσμιας ζήτησης γεγονός που εξηγεί και τις πολύ υψηλές τιμές πώλησης των σαλιγκαριών ως τελικό προϊόν. ______________________________________________________________________________________________ Φάνης Κουτουβέλης. 1.Βιογραφικό Φοίτησα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στο τμήμα Μηχανικών Η/Υ, Τηλεπικοινωνιών και Δικτύων όπου εκεί γνώρισα και τον έναν συνεργάτη από τους δύο σημερινούς συνεργάτες μου, τον Κωνσταντίνο Καζανή. Ήμασταν συμφοιτητές. 2. Ιδέα Το i-kiosk το ξεκινήσαμε ενώ ήμασταν στο 4ο έτος σπουδών και η ιδέα μαςήρθε ξαφνικά χωρίς να έχουμε προηγούμενη σχέση με τον κλάδο. Βλέποντας ότι οι γνώσεις που παίρναμε από τη σχολή δεν είχαν σχέση με τις ανάγκεςτης πραγματικής αγοράς, αποφασίσαμε ναασχοληθούμε με κάτι που θα φτιάχναμε μόνοι μας. Παρατηρήσαμε ότι η αγορά των περιπτέρων και mini-market είχε ανάγκη για ένατέτοιο λογισμικό και αμέσως ξεκινήσαμε μία μικρή έρευνα για να δούμε πως θααντιμετώπιζαν οι ίδιοι οι καταστηματάρχες ένα τέτοιο σύστημα που θα απλοποιούσετη δουλειά τους και τη διαχείριση του καταστήματός τους. 3.Αντικείμενο Δραστηριότητας. To i-kiosk®σαν προϊόν, είναι ένα λογισμικό διαχείρισης για περίπτερα και mini-market.Το πουλάμε απ' ευθείας στους ιδιοκτήτες τέτοιων καταστημάτων γιατί διευκολύνειτη δουλειά τους, ενώ το i-kiosk® AdNetwork, είναι μία υπηρεσία ψηφιακήςδιαφήμισης στο σημείο πώλησης (περίπτερο ή mini-market) η οποία βασίζεται στοi-kiosk. Αυτή την υπηρεσία αφορά εταιρείες οι οποίες χρησιμοποιούν ταπερίπτερα σαν κανάλι πώλησης (π.χ. Εταιρείες Τσιγάρων, Αναψυκτικών, Ζαχαρώδηκ.α.).Το σήμα i-kiosk® είναι κατοχυρωμένο στη Γενική Γραμματεία Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης σαν σήμα κατατεθέν Η εταιρεία μας – συνιδρυτές είμαστε 3 άτομα, εγώ, ο Κωνσταντίνος Καζανής και ο Ορέστης Τζανετής, απόφοιτος των Χημικών Μηχανικών στο ΕΜΠ- είναι μέλος του Microsoft Innovation Center. 4.Προοπτικές. Η αποδοχή της αγοράς για το i-kiosk® ήταν κάτι περισσότεροαπό θετική. Μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα έχει γίνει το δημοφιλέστερο λογισμικό στο συγκεκριμένο κλάδο με εγκαταστάσεις σε περισσότερους από 20 νομούς της χώρας. Οσον αφορά το i-kiosk® Ad Network αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε φάση πιλότου με 5 εγκαταστάσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Στον σχεδιασμό μας είναι και η σταδιακή εξαγωγή του προϊόντος σε αγορές όπως της Τουρκίας, των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής οι οποίες είναι φιλικές για το προϊόν μας καθώς έχουν πληθώρα αντίστοιχων μικρο-καταστημάτων. Ως προς την χρηματοδότηση τα πάνταξεκίνησαν με πολύ μικρή αρχική επένδυση (από 4.000 €) τα οποία εξασφαλίσαμε απότις οικογένειές μας. Το προϊόν είχε μεγάλη εμπορική επιτυχία κάτι που μας έκανε κερδοφόρα εταιρεία από το πρώτο κιόλας έτος λειτουργίας μας. Αυτή τη στιγμή είμαστε βρισκόμαστε σε πρώιμες συζητήσεις για χρηματοδότηση η οποία θα μας εδραιώσει ακόμα καλύτερα στην ελληνική αγορά, αλλά κυρίως θα μας βοηθήσει να εξάγουμε το προϊόν και τις υπηρεσίες μας στις αγορές που προανέφερα. Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω την ανάγκη για δημιουργία ενός οργανωμένου δικτύου επενδυτών (angel investors), οι οποίοι θα διακρίνουν τις ευκαιρίες που παρέχει η περίοδος κρίσης και θα συνεισφέρουν στην ανάπτυξη ποιοτικών start-up εταιρειών.

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

περί Λ.Λ

Το θέμα είναι να προλαβαίνεις- όταν όλοι οι άλλοι θεωρούν ότι τα πράγματα «βαίνουν καλώς» και ότι «η δουλείτσα θα κλείσει»… Προς επιβεβαίωση δυο δημοσιεύματα – ένα των αρχών Ιανουαρίου 2009 και το άλλο τον περασμένο Σεπτέμβριο: α)http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_2_04/01/2009_298107 και β)http://www.protothema.gr/economy/article/?aid=142820

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

Tα ζαχαριαδικά «άρβυλα» του Αλεξη Παρνη

Στο Επίμετρο του τελευταίου βιβλίου του Αλέξη Πάρνη «Γειά Χαρά - Νίκος» ο Γιώργος Πετρόπουλος – αναφέρεται ως ιστορικός και δημοσιογράφος στην εφημερίδα Ριζοσπάστης-μεταφέρει μια στιχομυθία του με τον Χαρίλαο Φλωράκη : (…) «Τι κάνει ο Αλέξης, τον βλέπεις;», με ρώτησε σε μια συνάντηση μας. Πάντα ρωτούσε για τον Αλέξη. Η ζωή και ο θάνατος τους συντρόφεψαν ταυτόχρονα σε πολύ δύσκολες εποχές , σε πολύ νεαρή ηλικία, στα ίδια λημέρια. «Τον βλέπω», απάντησα, «γράφει ένα καινούργιο βιβλίο». «Με ποιο θέμα; Σου έχει;» ξαναρώτησε ο Καπετάνιος. Του διηγήθηκα όσο από το περιεχόμενο του βιβλίου ήξερα. Όσο δηλαδή μου είχε περιγράψει ο Αλέξης που τότε ήταν στα γραψίματα ακόμα. Ο Χαρίλαος έμεινε λίγοι σκεφτικός και μετά είπε: «Ξύνει δηλαδή τις πληγές μας». «Είναι κακό αυτό;» ρώτησα. «Αν γράφει για να μας ξυπνήσει τη συνείδηση , δεν είναι. Αν το κάνει για να μας πολεμήσει είναι», απάντησε. «Εσύ τι νομίζεις;». ξαναρώτησα. Εδώ ο Καπετάνιος ήταν κοφτός: «Δεν πιστεύω πως ο Αλέξης θέλει να πολεμήσει το Κόμμα. Αν ήθελε κάτι τέτοιο , θα το είχε κάνει τόσα χρόνια τώρα. Άλλωστε, υπήρξε αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, κι όπως μου εσύ συνεχίζει να ζει σαν μαχητής του ΔΣΕ. Αυτά που σου λέω να του τα πες». Του τα΄ πα Καπετάνιε (…) Δεν γνωρίζω ούτε πότε έγινε η στιχομυθία με τον Καπετάνιο, ούτε το πότε ακριβώς γράφτηκε το Επίμετρο. Πάντως, η φιλοξενία της στιχομυθίας στο τελευταίο βιβλίο του Πάρνη – κυκλοφόρησε μόλις τον περασμένο Μάιο- μπορεί υπό όρους να ερμηνευθεί ότι λειτουργεί και ως «συγχωροχάρτι» ή αν προτιμάτε, ως μια ιδιότυπη κομματική (επα)νομιμοποίηση της πολιτικής ταυτότητας ενός συγγραφέα που βρέθηκε στο πλευρό του αρχηγού Νίκου Ζαχαριάδη λίγο πριν, λίγο μετά την πτώση του … Λίγα χρόνια νωρίτερα, η εφημερίδα Ριζοσπάστης (Τρίτη 25 Μάη 2004, σελ.30 ) φιλοξενεί ένα μικρής σχετικά έκτασης άρθρο – τιτλοφορείται «Αναφορά στον Αλέξη Πάρνη»- με στόχο να «συστήσει» τον συγγραφέα στη νέα γενιά: «Τα 80 χρόνια του έκλεισε χτες ο αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, ποιητής, δραματουργός, πεζογράφος, μεταφραστής Αλέξης Πάρνης. Ένας πολυγραφότατος δημιουργός, αλλά σχεδόν άγνωστος στη σημερινή νέα γενιά. Αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος, με αφορμή τα γενέθλιά του, για να τον «συστήσουμε» στη νέα γενιά». Δεν γνωρίζω αν οι «συστάσεις» που επιχείρησε η κομματική εφημερίδα λειτούργησαν προκειμένου να αποκτηθούν δεσμοί ή συνδέσεις του γηραιού συγγραφέα με την «νέα γενιά» αλλά οι εν λόγω συστάσεις επέλεξαν να κινηθούν στα ασφαλή εδάφη της χαρτογραφημένης κομματικής ορθοδοξίας έτσι ώστε να παρακαμφθούν ή και να αγνοηθούν οι πολλαπλές αντιφατικότητες της συγγραφικής διαδρομής αλλά και της πολιτικής ταυτότητας /συμπεριφοράς του συγγραφέα. Για παράδειγμα, μαθαίνουμε πως ο Αλέξης Πάρνης «επαναπατρίστηκε το 1962, χάρη στη μεγάλη επιτυχία του θεατρικού έργου του «Το νησί της Αφροδίτης», στο Εθνικό Θέατρο (το έργο έγινε και ταινία, με πρωταγωνίστρια και πάλι την Κατίνα Παξινού), το οποίο αφιέρωσε στον αγώνα της Κύπρου κατά της αγγλικής κατοχής» αλλά μας αφήνει στη σιωπή και στο σκοτάδι για το τι έκανε ο συγγραφέας μετά τον ερχομό του στην πατρίδα. Τα πρώτα χρόνια της επιστροφή του πριν την έλευση της χούντας, κατά την διάρκεια της χούντας αλλά και στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Πάντως, έτσι κι αλλιώς οι σχετικές πληροφορίες για τον βίο και την πολιτεία του Πάρνη μετά τον επαναπατρισμό του είναι πολύ περιορισμένες και εντελώς αποσπασματικές. Για παράδειγμα, η δημοσιογράφος Μικέλα Χαρτουλάρη σε κριτική της – στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ , Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009) για το μυθιστόρημα του «Η Οδύσσεια των Διδύμων» επισημαίνει: «Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Πάρνης που αφότου ήλθε στην Ελλάδα έμεινε έξω από τον σκληρό πυρήνα των αριστερών λογοτεχνών καταφέρνει, παρά την απομάγευσή του, να υποστηρίξει με τούτο το μυθιστόρημά του ένα αριστερό όραμα». Σε ένα βαθμό η μη σύνδεση του με τον «σκληρό πυρήνα των αριστερών λογοτεχνών» είναι εύκολα εξηγήσιμη. Ο ίδιος ως γνήσιος ζαχαριαδικός βρίσκεται στην άλλη πλευρά του λόφου σε σχέση με την «τελευταία Άνοιξη» της ελληνικής Αριστεράς – και όχι μόνο στα ειδικά πεδία της Καλλιτεχνικής Δημιουργίας και του Πολιτισμού αλλά και στην ευρύτερη επικράτεια της Πολιτικής σε εκείνα τα πολύ κρίσιμα για την Δημοκρατία χρόνια. Άλλωστε, ο Πάρνης έχει μια θεμελιωμένη αντίθεση συγκρίνοντας τις επιδόσεις της νόμιμης κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης της Αριστεράς (άρα και της προδικτατορικής ΕΔΑ) με εκείνες του ζαχαριαδικού, όπως τον χαρακτηρίζει, ΔΣΕ: «Ο,τι και να λεν οι διάφοροι συκοφάντες του, δεν θα αναγκάσουν την ιστορία να ξεχάσει ότι το αντι-ιμπεριαλιστικό κίνημα της χώρα μας έφτασε στα λαμπρά, δυσθεώρητα υψόμετρα της αγωνιστικής δόξας με τα άρβυλα του ζαχαριαδικού Δημοκρατικού Στρατού , κι όχι με τα σκαρπίνια και τα γοβάκια της χρήσιμης κατά τ΄άλλα κοινοβουλευτικής Αριστεράς» (από το «Γειά Χαρά – Νίκος», σελ.174). Πάντως, την ίδια εποχή που τα «σκαρπίνια» και τα «γοβάκια» δοκίμαζαν τις αντοχές τους στον Ιππόδρομο των πρώτων ημερών της χούντας, στα στρατόπεδα της Γυάρου και της Λέρου, στις φυλακές και τις εξορίες της «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» ο Αλέξης Πάρνης ήταν στο studio της κρατικής ραδιοφωνίας για να επιμελείται ή και να σκηνοθετεί έργα του που βεβαίως με τα μέτρα της εποχής δεν υπηρετούσαν κανένα ορθόδοξο ή ανανεωτικό «αριστερό όραμα». Με την πολύτιμη βοήθεια των ψηφιακών αρχείων της ΕΡΤ βρέθηκαν προς τον παρόν δύο ηχογραφήσεις έργων του Αλέξη Πάρνη – η πρώτη αφορά το έργο του «Λεωφόρος Πάστερνακ» και η δεύτερη, το έργο «Μια Πράγα στον Καθένα». Στο ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ βρέθηκε διαθέσιμη η εξής καταγραφή: Xρονολογία Ηχογράφησης:Δευτέρα, 17 Μαρτίου 1969/Χαρακτηρισμός:ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ/Κατηγορία: ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ, ΤΟ. Περιγραφή περιεχομένου/ Πρώτη εκπομπή: 8 Δεκεμβρίου 1969/Επαναληπτικές εκπομπές: 17 Μαρτίου 1969/Δημιουργός:Πάρνης Αλέξης, ΣΥΓΓΡΑΦΗ/ Συντελεστές:Πάρνης Αλέξης, ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ-Ζερβού Αγγελική, ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ-Φιλιππόπουλος Νίκος, ΔΙΑΣΚΕΥΗ-Αρβανίτη Μπέτυ, ΔΙΑΝΟΜΗ (ΗΘΟΠΟΙΟΣ)- Αργύρης Γιάννης, ΔΙΑΝΟΜΗ (ΗΘΟΠΟΙΟΣ)-Φέρτης Γιάννης, ΔΙΑΝΟΜΗ (ΗΘΟΠΟΙΟΣ)-Καλογεροπούλου Ξένια, ΔΙΑΝΟΜΗ (ΗΘΟΠΟΙΟΣ)-Χριστογιαννόπουλος Λιάκος, ΔΙΑΝΟΜΗ (ΗΘΟΠΟΙΟΣ). Η «Λεωφόρος Πάστερνακ» - μια ιστορία που ξετυλίγεται στην Μόσχα του 1958 μόλις που έχουν αρχίσει να λιώνουν οι πάγοι της σταλινικής εποχής- στην εκδοχή της ως θεατρικό γράφτηκε το 1965, πρωτοδημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, μεταφράσθηκε γρήγορα στα αγγλικά και μόλις το 1967 ανέβηκε στις ΗΠΑ. Στην εκδοχή του μυθιστορήματος γράφεται το 1971 και εκδίδεται στην Αθήνα το 1987. Από τις σελίδες αυτού του μυθιστορήματος δύο πολύ μικρά αποσπάσματα: Α)«Τη σπρώξανε πίσω βλαστημώντας. «Τράβα μέσα, παλιοεβραία. Θαρρείς αυτό ακριβώς ήταν η αφορμή της συμφοράς κι έφτανε ν’αποδείξει πόσο λάθος είχαν, για να ξαναγυρίσουν όλα στην πρωτινή τους θέση, φώναξε με τη δύναμη μιας ξαναγεννημένης ελπίδας : «Δεν είμαι Εβραία ! Ούτε γω, ούτε ο μπαμπάς, ούτε η μαμά. Δεν είμαστε Εβραίοι…». Τότε ένας από αυτούς έφερε την Πράβντα.- Διαψεύδεις το κόμμα, βρωμερό σπέρμα του Ιούδα;- της φώναξε. Στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας ήταν γραμμένη με χτυπητά μεγάλα γράμματα: «Η ανακάλυψη της σιωνιστικής συνωμοσίας των δολόφόνων γιατρών ενάντια στον αγαπημένο αρχηγό της ανθρωπότητας…» Β) «Ήταν ένα ποίημα που μιλούσε για τους χιτλερικούς ,όμως κάτω από την επιφανειακή ταυτότητα, τόσο απαραίτητη για να περάσει τη σοβιετική λογοκρισία , ο αναγνώστης μάντευε το ρώσικο τοπίο διχασμένο από μια ατελείωτη σειρά αγκαθωτό συρματόπλεγμα». Αλλά, ας έρθουμε και στην ηχογράφηση της «Πράγας» - που γράφεται ως θεατρικό το 1973 και παίζεται το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς από το ραδιόφωνο (Πρώτη εκπομπή: 21 Αυγούστου 1973). Αυτή τη φορά την ραδιοσκηνοθεσία του θεατρικού του Πάρνη κάνει ο Γκύ Ζιρώ, ενώ στη διανομή συμμετέχουν οι ηθοποιοί: Χρήστος Δοξαράς, Βίλμα Κύρου, Γιώργος Βουτσίνος, Γιώργος Τζώρτζης, Νίκος Δενδρινός, Θεόδωρος Δημήτριεφ, Νάσος Χριστογιαννόπουλος , Κώστας Σαντοριναίος, Τρύφων Καρατζάς, Λεωνίδας Θεοδωρόπουλος και Μαρία Σκούντζου. Η «Πράγα» του Πάρνη με τον ταγματάρχη Αντρέι Μπατάλοφ που έρχεται με τα τάνκς για να δώσει το πικρό τέλος στην Άνοιξη του Ντούμπτσεκ και την αγαπημένη του Τερέζα για τα μέτρα της εποχής της δεν είναι απλά μια ιστορία με έκδηλα αποτυπωμένα τα αντισοβιετικά αισθήματα αλλά μια ιστορία όπου ο αντικομμουνισμός κάνει παρέλαση με τάνκς σε ένα κολλάζ από εικόνες και ρυθμούς σοσιαλιστικού ρεαλισμού. Και αναρωτιέται κανείς, με βάση τα στοιχεία και τα δεδομένα που προσφέρει η ίδια η αφήγηση του story teller Πάρνη τι ναγιναν αυτά τα τιμημένα «άρβυλα» το 1969 πρώτα και μετά το 1973; Μήπως είχαν τεθεί σε καθεστώς χειμέριας νάρκης και πρόσμεναν την νομιμοποίηση από τα λόγια του Καπετάνιου; Η απλώς και μόνο, τα «άρβυλα» ξαναβγήκαν από το χρονοντούλαπο μετά και την εκ των υστέρων αποκατάσταση του «αγαπημένου αρχηγού της ανθρωπότητας» και του δικού του ανθρώπου στο ΚΚΕ; Άλλωστε, όπως φαίνεται εκ των υστέρων ο Πάρνης τήρησε την υπόσχεση –που όπως λέει ο ίδιος- έδωσε στον Ζαχαριάδη την στιγμή του αποχαιρετισμού τους στην Μόσχα του ΄62: Δεν τα «έβαλε» ποτέ με το ΚΚΕ, σιώπησε και ιδιώτευσε και δεν εντάχθηκε σε κανένα άλλο κόμμα και άφησε το χρόνο να ωριμάσει μέσα του για να γράψει όσα είδε και έζησε από κοντά… Πάντως, το αν ωρίμασε ή όχι η σκέψη του φαίνεται από την επιμονή του στα ζαχαριαδικά «αρβυλα»!!! ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΑΟΥΣΗΣ - [Δημοσιευθηκε στο μηνιαο περιοδικο Τhe Book's Journal, Οκτωβριος 2011]